St.Ofnest of Stofnest is ontstaan uit een groep ouders die met hun kleine kinderen in de Keinderoptocht (1989) mee liepen en zich verbaasden over het feit dat er maar twee muziekskus meeliepen. Eentje voorop en eentje achertaan bij de Jeugd Prinsenwagen.
Het nakaarten aan de bar bij het Eurohotel (toen nog de ingang Hinthammerstraat) ontstond het idee om zelf muziek te gaan maken en de kinderen te kunnen begeleiden. Op de naam daar heeft de St.Jan zijn invloed gehad. Licht zwallekend lopend onder het geluid van het klokkenspel werd geconstateerd dat er eigenlijk nog geen schutspatroon voor de zotte muziek was en dat werd al filosoferend St.Ofnest. Als eerbetoon werd die naam dan ook aangenomen en met trots nog steeds gedragen. Inmiddels hebben we ook een vaandel dat heeft wel 18 jaar geduurd maar ja goei werk heeft tijd nodig.
Ries van Stokkum heeft ons bij de Federatie laten intreden. Dat was me wat want ja we repeteerden in Vught bij “de Kleine Hut” en met Vught (Dommelbaorse Dorp) hebben ze in Oeteldonk niet zo veel. Zoals een goed muzieksku betaamt hebben er uitbreidingen en inkrimpingen na onenigheden voorgedaan maar iedere keer kwam StOfnest d’r beter uit. Een hele verandering deed zich voor toen er in de mannensamenstelling Deurskus hun intreden deden als muzikant. De invloed is gelukkig nog steeds merkbaar soms negatief maar meestal positief.
Gezelligheid, een eigen geluid en een eigen weg dat geldt nog steeds. Een werm nest. Stofnest maakt ook buitenlands reizen. Antwerpen, Amsterdam, Valkenburg/Maastricht, Bergen op Zoom, Bemmel, Zoelen en Trier. Die laatste werd er geslapen in een jeugd herberg in stapelbedden. Nou ge kent hou veur stellen wat dat allemaal met zich mee bracht tijdens de nacht voor die kapsonesleiders met hun 5 sterren neigingen. Vruuger ging St.Ofnest ook een keer per Carnaval de bajes in. Daar kregen we een blauwe hap (Indische rijsttafel). Voortreffelijk en heel uniek.
Repetitieruimte was ook nogal eens een probleem via Sheers, de Kleine Hut, ut Paternoster en de Proeverij van Harry kwamen we gelukkig bij Pim van Leeuwen in het Eurohotel terecht. Dus eigenlijk is Stofnest nu weer terug in het “nest” waar het ontsproten is. Mooi waor!!!